Φιλιππότης Δημήτριος

  • Γεννημένος το 1834, στον Πύργο της Τήνου, πρωτότοκος γιος του Ζαχαρία Φιλιππότη, μεγάλου αρχιτέκτονα και γλύπτη, ο Δημήτρης Φιλιππότης κληρονομεί από μικρός την αγάπη για τις τέχνες.
  • Μαζί του πηγαίνει το 1847 στο Άγιο Όρος, προκειμένου να κατασκευάσουν τον ναό του Αγίου Παύλου. Στο Άγιο Όρος θα μείνουν έξι χρόνια, χρονικό διάστημα ικανό για τον σημαδέψει ανεξίτηλα ως καλλιτέχνη.
  • Εγκαθίσταται στην Αθήνα μέχρι να λάβει το απολυτήριο του Γυμνασίου και στη συνέχεια με υποτροφία φοιτά στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Ρώμης.
  • Επιστέφοντας στην Ελλάδα, ιδρύει εργαστήριο μαρμαρογλυπτικής στην Αθήνα, μεταξύ της πλατείας Ομονοίας και του Πολυτεχνείου. Τα χρόνια εκείνα, η εικόνα του κέντρου της Αθήνας ήταν εντελώς διαφορετική. Τα σπίτια ήταν μικρά, μονώροφα ή διώροφα, τα αμάξια σπάνια και οι λιγοστοί περαστικοί απαρέγκλιτα σταματούσαν με θαυμασμό μπροστά στη βιτρίνα του εργαστηρίου του Φιλιππότη, που αποτελούσε τον "εκθεσιακό χώρο" της εποχής για τα ανάγλυφα και τα γλυπτά του.
  • Η ικανότητά του να συνδυάζει το ρεαλισμό με τον ιδεαλισμό ήταν απαράμιλλη. Δημιουργεί «ωραίες μορφές» και κατά καιρούς έχει αποκαλεστεί ως «ανατόμος της ανθρώπινης ψυχής και του σώματος» αλλά και ως «φωτοβόλο αστέρι της Τέχνης».
  • Σημαντική υπήρξε η γνωριμία του με τον βασιλιά Γεώργιο Α', ο οποίος τον βοήθησε χρηματικά για να συμμετάσχει σε διεθνή διαγωνισμό στη Ρώμη. Εκεί απέσπασε το «Μέγα Γενικόν Βραβείον» για το αριστούργημά του «Ο Θεριστής» το οποίο θαυμάζουμε μέχρι και σήμερα στον Εθνικό Κήπο του Ζαππείου.
  • Η πολιτεία, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι ουδέποτε του παραχώρησε την έδρα του καθηγητή της γλυπτικής στο Πολυτεχνείο Αθηνών, δεν τον εκτίμησε όσο θα του άρμοζε. Ωστόσο, οι ίδιοι οι απόφοιτοι του Πολυτεχνείου έσπευδαν να μαθητεύσουν κοντά του.
  • Τελικά μετά τον θάνατό του (1919) αναγνωρίζεται και η ελληνική επιτροπή του απονέμει το μεγάλο βραβείο των Γραμμάτων και των Τεχνών, ενώ μέχρι σήμερα πολλά από τα γλυπτά του εξακολουθούν να κοσμούν δημόσιους χώρους της πρωτεύουσας. Ενδεικτικά: το Παιδί με σταφύλια (Πλατεία Συντάγματος), ο Ξυλοθραύστης και ο Μικρός Ψαράς (Ζάππειο), ο Θεριστής, η Οπωροπώλις και η Άρτεμις (κήπος του ΚΑΤ στην Κηφισιά), τα λιοντάρια στην σκάλα της Βίλας Καζούλη στην Κηφισιά.

·         Ένας ακόμη γλύπτης με παγκόσμια ακτινοβολία, γεννημένος στα Υστέρνια της Τήνου το 1888, ανιψιός του Λάζαρου Σώχου και γόνος μαρμαρογλυπτών. Τα πρώτα του παιχνίδια υπήρξαν τα εργαλεία του μαρμαρογλυφείου του πατέρα του.

 

·         Μετά την αποφοίτησή του από το Γυμνάσιο, φοιτά στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών και βραβεύεται συχνά για τα έργα που φιλοτεχνεί εκεί.

 

·         Αποσπά το Αβερώφειο βραβείο, το οποίο θα καλύψει το κόστος των περαιτέρω σπουδών του σε Παρίσι και Μόναχο.

 

·         Επιστέφοντας στην Αθήνα, αναλαμβάνει καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ.Π το 1926. Θα παραμείνει στη θέση αυτή έως και το 1934 οπότε και θα συνταξιοδοτηθεί.

 

·         Η εκθεσιακή του δραστηριότητα περιλαμβάνει συμμετοχές σε σημαντικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ανάμεσα στις οποίες συγκαταλέγονται οι Μπιενάλε της Βενετίας το 1934 και το 1958, του Σαο Πάολο το 1955 αλλά και οι διεθνείς εκθέσεις σε Παρίσι, Στοκχόλμη, Σόφια, Βελιγράδι.

 

·         Αν και οπαδός του κλασικισμού, ουδέποτε περιορίστηκε απλά στις επιταγές του. Όπως κάθε μεγάλος καλλιτέχνης αποδομεί «τους κανόνες του παιχνιδιού» για να επιβάλει τους δικούς του. Δέχεται ποικίλες επιρροές αλλά καταφέρνει να αν-οικοδομεί και να εκφράζει, μέσω τις διαδικασίας της αφαίρεσης, την προσωπική του δημιουργική δύναμη.

 

·         Μεταξύ των έργων του συμπεριλαμβάνονται: το άγαλμα του Παλαιών Πατρών Γερμανού στην Πάτρα, το άγαλμα του Καψάλη στο Μεσολόγγι, το μνημείο Πιρότ των πεσόντων Ελλήνων (ύψους 12μ.) στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα.  

 

·         Το τέλος της ζωής του έρχεται το 1975 και η προτομή του έχει στηθεί στο Άλσος του Ιερού Ιδρύματος (Π.Ι.Ι.Ε.Τ)

Σχετικά...

movie "Δημήτριος Φιλιππότης"
      Youtube.com, giannisver