Χοιροσφάγια

  • Το έθιμο πραγματοποιείται το Νοέμβριο ή τον Δεκέμβριο στα χωριά.
  • Ο χοίρος αποτελούσε ίσως το βασικότερο στοιχείο της οικονομίας ενός σπιτιού, αφού ένας χοίρος (150-200 κιλών) αρκούσε για να καλύψει τις ετήσιες ανάγκες της οικογένειας σε κρέας. 
  • Η σφαγή του ζώου έπαιρνε τη μορφή ιεροτελεστίας και ήταν αφορμή για μεγάλο γλέντι.
  • Η οικογένεια κάθε χρόνο αγόραζε και τάιζε το γουρουνόπουλο, και όταν έφτανε η ώρα της σφαγής καλούσε τους συγχωριανούς που θα βοηθούσαν.
  • Οι άντρες έσφαζαν και στη συνέχεια καθάριζαν το ζώο εν μέσω ρακιού, μεζέδων και ευχών.
  • Τεμαχίζοντας τον χοίρο, φρόντιζαν να μη μείνει ανεκμετάλλευτο κανένα μέρος του ζώου. Προετοίμαζαν τα λουκάνικα, τις λούζες, τα σύσσιρα (σύγλινα), τα παστά, την πηχτή και μάζευαν το λίπος (γλίνα).
  • Τα παιδιά χαίρονταν τις καινούριες τους μπάλες (από την κύστη του ζώου) και το τρίχωμα θα χρησιμοποιούταν για καινούρια, αδιάβροχα (!) παπούτσια.
  • Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, ξεκινούσε το γλέντι.
  • Οι νοικοκυρές ετοίμαζαν το γιορτινό τραπέζι, το οποίο απαραιτήτως περιελάμβανε κοκκινιστό συκώτι με πιλάφι και σούπα. 
  • Καλεσμένοι ήταν οι φίλοι και συγγενείς που βοήθησαν.
  • Ήταν η στιγμή που ο νοικοκύρης άνοιγε το βαρέλι του, κατέφθαναν τα όργανα και ξεκινούσε ο χορός σε ένα από τα μεγαλύτερα γλέντια της χρονιάς.
  • Τα χοιροσφάγια διαρκούσαν 2-3 μέρες.
  • Σήμερα, μπορεί οι διαδικασίες να έχουν απλοποιηθεί, αλλά ακόμη παράγονται τα χοιρινά παραδοσιακά προϊόντα και σίγουρα στα χοιροσφάγια, διατηρείται η ίδια διάθεση για γλέντι.

xoirosfagia

Σχετικά...